Gepost door: Mieke | 24 november 2007

Weerslag

Donderdag. Ik stond tapas te maken voor 9 personen. Het menu was goed, al zeg ik het zelf. Knoflookchampignons, gegrilde groenten, gamba’s a la plancha, tortilla de patatas, gevulde auberginerolletjes, mediterraanse salade, tomatentapenade en niet te vergeten geitenkaas/honing/gestampte nootjes in filodeeg.

Er zaten al behoorlijk wat uurtjes in. Om kwart voor 6 moest het afgeleverd worden… en om iets over half 5 ging de telefoon. Het was mijn schoonmoeder. Ze klonk nogal afwezig en ze vertelde dat ze opgehaald zou worden door de ambulance. Met spoed naar de EHBO, omdat het niet goed met haar ging. Pijn in haar buik.

SHIT! Op zo’n moment wil je naar haar toe. Snel Tim gebeld. Die kwam er ook direct aan. En dan sta je met z’n 2 gehaast die kuttapas af te maken. Niet meer omdat het leuk is om te koken, maar omdat het tussen nu en wij naar het ziekenhuis in staat. Ineens gaat alles op de automatische piloot. Er hoeft niet meer bij worden nagedacht, het enige criterium is, dat het zo snel mogelijk af is.

Alles in een opklapkrat gedaan. Als een speer afgeleverd en naar het ziekenhuis. Daar lag ze dubbel van de pijn in een ziekenhuisbed op de EHBO. Het was niet duidelijk wat ze had. De chirurg werd weggeroepen, omdat er een verkeersongeval was. Daardoor duurde het nog langer voor ze uiteindelijk pijnstillers kreeg. Ze moest blijven. We kregen de huissleutel mee om nog wat spulletjes te halen.

Thuis de warme kraan aan. Het bad vol met sop. En samen er in. Wat waren we moe. Wat kan het een impact hebben om iemand plotseling in een bed terug te zien in een witte kamer.


Responses

  1. Wat gek dat wij niet de enigen zijn met ziekenhuisperikelen. Het Judgeventje op mijn schouder begint behoorlijk op te spelen. Hij heeft een super strakke witte broek aan en een Tshirt zonder mouwen. De vuile aandachtstrekker. “Jij bent niet de enige van denIngh, die in de problems zit, weet je! HIj lacht gierend hoog en kijkt hautain weg. Barst, barst en krijg de hik! denk ik. IK maak je nog wel een keer definitief af. Nu eerst naar jou Mieke. Gaat het een beetje met je schoon moeder? Hoe is de diagnose? Red je het wel?
    Liefs Jeannette


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: